Tobi jest wychowywany dwujezycznie. Tak, jak wiekszosc znajomych "zagranicznych" blogowiczek stosujemy zasade, ze ja mowie do niego po polsku a maz w swoim jezyku, po niemiecku. Dziala! Malus coraz wiecej gada, choc i tak sa to glownie pojedyncze wyrazy, czasem krotkie zadania- tatus spi, mama pije, czesc baba... Ale: jak do tej pory nie miesza jezykow, robi to bardzo, bardzo rzadko. Np. niedziwiadek jest chyba dla niego zbyt dlugi, wiec wola Bär spi :) Najczesciej, jak zna jakies slowo w jednym jezyku, to blyskawicznie uczy sie tego samego w drugim. Bo wiadomo, ze ja, lub W. po prostu powtarzamy to samo. Malo tego, chyba moj synek moje uzdolnienia odziedziczyl, bo, gdy ja cos mowie do niego, to tlumaczy to tatusiowi na niemiecki! Ostatnio mowie: idziemy do piekarni, wiec caly czas w drodze powtarzal: karnia, am, precel itp. Potem tatus dzwonil w porze obiadowej, a  Tobi od razu: Papa-Tobi und mama Bäcker ! :) Tobi uzywa jak do tej pory bardzo niewielu czasownikow.

Moja mama ogromnie sie tej calej dwujezycznosci nadziwic nie moze. Pyta czesto: A on z tamtymi dziadkami to tez sie dogada? Jakos jej przez glowe nie moze to wszystko przejsc. W telefoniczynch rozmowach z tesciami, ja najczesciej wychodze, bo na moj widok i tak Tobi po polsku z nimi gadac chce ;)

Ostatnio sobie wlozyl takiego czekoladowego groszka smartie do nosa :( Na szczescie czekolada sie szybko rozpuscila i wyplynela.

I wieczorem tuz przed zasnieciem juz mnie "zwalnia", moge wyjsc z pokoju, bo mowi: czesc mama :) Moje dziecko doroslo zatem do samodzielnego zasypiania :)))