Po raz czwarty juz swietuje ten dzien tu w Niemczech. Dzis chyba po raz pierwszy udalo mi sie w moim sercu powrocic wspomnieniami do malego cmentarza w miejscowosci gdzie sie wychowalam. Jakos pomyslalam, ze mojej babci jest chyba nieco smutno, ze mnie tam nie ma. Tam, gdzie jest jej grob... Pogoda dzis juz lisopadowa, mrozny wiatr nas owiewal, gdy bylismy wszyscy troje na spacerze. Wtedy W. mowi:

- Zobacz, ten wiatr to Ci babcia z gory zeslala...

"W lekkim powiewie przychodzisz do mnie panie"

Jutro mam zamiar isc na cmentarz z Tobikiem. Nie mamy tu zadnych "naszych" grobow, ale niech sie malus uczy. Groby tu o wiele skromniejsze niz w Polsce. Ale to akurat mi sie bardziej podoba.